De regio Lisboa e Vale do Tejo
In deze regio bevindt zich de hoofdstad van Portugal, Lissabon. De stad werd na de aardbeving in 1755 herbouwd en kreeg de moderne en de kosmopolitische uitstraling mee van toen. Veel gebouwen herinneren nog aan het rijke, koloniale tijdperk. Oude straten kruisen moderne avenuen. Talrijke musea (in het bijzonder het Museo Nacional del Azulejo) en monumenten (het klooster "Monasterio de los Jeronimus" en de toren "Torre de Belem" in de stijl van het koninkrijk van Dom Manuel) zijn beïnvloed door de architectuur van de geestelijken en de militairen. Deze stijl is kenmerkend voor de wissel naar de late Gotiek gedurende het koningschap van Dom Manuel. De gebouwen van de wereldtentoonstelling in 1998 bepalen eveneens het stadsbeeld. Noemenswaardig zijn ook de stadswijken Alfama, Madragoa en Barrio Alto, waarin het huis van Fado de nationale liederen te beluisteren zijn. Deze muziek vertolkt de nostalgie van het volk. In het noorden van Lissabon is een wandeling naar de Cabo Carvoeiro de Peniche een must, evenals een boottocht naar de eilandengroep Islas Berlengas. Een bezoek aan het zuidelijk gelegen Obidos met het zijn middeleeuwse kasteel is eveneens aan te bevelen. Aan de westkust, 37 km vanaf Lissabon, bevindt zich de plaats Sintra, die onder monumentenzorg valt van de UNESCO. Hier bevinden zich talrijke paleizen, musea en monumenten. Niet te vergeten is de Costa do Estoril, uniek vanwege het grote aantal golfbanen en beroemd vanwege het zeezeilenEriceira
De plaats waar het om gaat
Ericeira is ongeveer 40km ten noorden van Lissabon gelegen en 27 km ten zuiden van Torres Vedras, aan de Atlantische kust. Het is de zuidelijkste vissers- annex badplaats van de Costa de Prata en één van de drukste, maar ook gezelligste.
De stranden van Ericeira liggen in een makkelijk te bereiken gebied en worden veel bezocht in de zomer; zij horen tot de beste surfstranden van Europa. Noemenswaard is het strand Praia de Ribeira d`Ilhas, waar jaarlijks één van de wedstrijden van het Wereldkampioenschap Surfen worden gehouden.
Ericeira is een pittoreske, traditioneel dorp met witte huisjes, steegjes en straatjes, pleintjes met terrasjes, de vele restaurants en bars en voorzien van veel groen en een dagelijkse markt. Het heeft iets weg van die van de badplaatsen in de Algarve. Er zijn verscheidene beschutte zandstranden die klein, maar bijzonder geliefd zijn bij de surfers door de sterke branding.
Er is een kleine baai, waar een deel van de vissersvloot ligt en de vissers hun hebben en houwen onderhouden. Een aantal scheepjes moet zijn toevlucht nemen tot het aangrenzende strand. Ericeira is beroemd door zijn kreeftkwekerijen, maar ook andere vis- en schelpdiersoorten zijn in de talrijke restaurants te verorberen. De laatste Portugese koning, Manuel II, vluchtte in 1910 vanuit deze plaats naar Engeland waar hij tot zijn dood bleef wonen
Tevens bevinden zich in Ericeira verscheidene nachtclubs en discobars. Golfterrein op ongeveer 23km afstand. In de omgeving zijn een aantal maneges om fijn te kunnen paardrijden. Een wandeling door Ericeira biedt u ook de gelegenheid om de verschillende gerechten met vis en zeevruchten te proeven, die de specialiteit van deze regio zijn.
Bezienswaardigheden: Sintra met het koningspaleis 23 km, Mafra met het klooster 10 km en Estoril met het touristencentrum 55 km
Mafra
Tien kilometer landinwaarts vanaf Ericeira ligt Mafra aan de voet van een enorm klooster. In de 13e eeuw wordt Mafra al genoemd als parochie waar de latere paus Johannes XXI zou hebben gepredikt.
Dit klooster/paleis werd gebouwd in opdracht van João V en gefinancierd uit de goudopbrengsten van Brazilië. Aanleiding was ook hier het nakomen van een gelofte: na een aantal huwelijksjaren werd eindelijk een troonopvolger, José 1, geboren. De bijzonder prachtlievende koning João V wilde de Spanjaarden met hun Escorial in Madrid de loef afsteken, door net als daar een enorm complex te laten bouwen dat zowel klooster als paleis was.
Bouw
In 1717 begonnen de Duitse architect Johann Friedrich Ludwig en zijn zoon Johann Peter aan dit 40.000 m' grote complex. In 1730 was het door 50.000 arbeiders en Vlaamse, Italiaanse, Franse en Portugese beeldhouwers voltooid. Het complex van bijna 251 m, voorgevel 220 m, in het vierkant bestaat uit een basiliek, talrijke kloostergebouwen, een paleis om in te verdwalen, negen binnenpleinen, een binnentuin en het voormalige jachtterrein van de koning, de Tapada, een ommuurde tuin als een park met geurige flora, muurlengte 20 km.
Basiliek
Een breed terras leidt naar de ingang van de basiliek, die in het midden van de voorgevel staat. In de twee torens van 68 m hoogte hangt een carillon van 114 klokken, zwaarste 10 ton, dat in Antwerpen vervaardigd is. In de zomermaanden spelen beiaardiers een deuntje op de ongeveer 98 klokken die werken. In nissen naast het portaal staan beelden van enkele heiligen, terwijl in de voorhal nog eens 14 levensgrote beelden zijn geplaatst. Binnen waant u zich in een kerk van Bernini in Rome. Overal om u heen ziet u marmer in de tinten wit, roze en grijs, verwerkt in wanden, altaren, kapellen, beelden en reliëfs. Portugees marmer werd gebruikt, maar ook het Carraramarmer uit Italië. Tijdens de bouwperiode ontstond de School van Mafra, een beeldhouwersschool onder auspiciën van de Italiaan Giusti. Onder zijn pupillen was Machado de Castro de bekendste. De vieringkoepel bereikt een hoogte van 70 m. De kerk heeft zes orgels. Het grootste is 6 m hoog.
Bibliotheek
Heel indrukwekkend is de 88 m lange bibliotheek met zijn 36.000 banden, waaronder de eerste editie van 'Os Lusiadas' van Camões, toneelstukken van Gil Vicente en een drietalige bijbel uit 1514.
Tapada
Weldadig is een bezoek aan het aangrenzende park, het Tapada, met wildpark met herten, everzwijnen en lynxen en miradouros en vijvers. De militairen hebben het voor het grootste deel geconfisqueerd, maar het ligt in de bedoeling het park in de zomermaanden open te stellen voor het publiek.
De Sala das Trophas met meubels en kroonluchters gemaakt van geweien en hertevacht mag u niet ontgaan!
Vergeet niet een bezoek te brengen aan het Museu de Escultura Comparada. Men ziet er alleen afgietsels van kunstwerken van geheel Portugal.
Lissabon koningin aan de Taag
Is de hoofdstad van Portugal en van een gelijknamig district, aan de Taag.De stad en het grootste deel van de agglomeratie liggen op de rechteroever van de Taag.
Over de vroegste geschiedenis van Lissabon is slechts weinig bekend. Met de komst van de Romeinen (250 v.C.) bestond de nederzetting Olisipo, die door hen werd uitgebreid tot het municipium Felicitas Iulia. De eerste vestingwerken dateren uit de tijd van de Visigoten, 5de–7de eeuw. De oude stad werd grotendeels door de Moren gebouwd. In 1147 werd de stad veroverd door de latere koning Alfonso. In 1260 werd ze hoofdstad van het land.
Over de vroegste geschiedenis van Lissabon is slechts weinig bekend. Met de komst van de Romeinen (250 v.C.) bestond de nederzetting Olisipo, die door hen werd uitgebreid tot het municipium Felicitas Iulia. De eerste vestingwerken dateren uit de tijd van de Visigoten, 5de–7de eeuw. De oude stad werd grotendeels door de Moren gebouwd. In 1147 werd de stad veroverd door de latere koning Alfonso. In 1260 werd ze hoofdstad van het land.
Nadat de eerste grote ontdekkingsreizigers vanuit Portugal grote delen van de Nieuwe Wereld in kaart brachten, nam de betekenis van de stad als handels - en cultureel centrum in hoog tempo toe. Ondanks het na die tijd tanen van de invloed van Portugal op politiek gebied, bleef Lissabon tot in de 18de eeuw een van de belangrijkste handelscentra van Europa. In 1755 verwoestte een grote aardbeving ruim 30% van de stad, w.o. de gehele binnenstad; de wederopbouw werd onder De Pombal volgens planmatige opzet ter hand genomen.
Lissabon is de zetel van de meeste regeringsinstanties. Ook is de stad het grootste commerciële, financiële, industriële en toeristische centrum van het land. De haven behandelt het grootste deel van de in- en uitvoer van het land en is tevens van belang voor het passagiersverkeer. Er is een internationale luchthaven ten noorden van de stad. Er zijn spoorverbindingen met alle belangrijke centra van het land. Veerverbindingen en brugverbinding zorgen voor verbindingen met het zuidelijke deel van Lissabon. D e stad heeft ook een metro.
De stad heeft vier universiteiten. Daarnaast o.a. een academie voor schone kunsten en een conservatorium. Verder zijn er de Academie der Wetenschappen , de nationale bibliotheek en diverse archieven. Lissabon is zetel van verschillende wetenschappelijke genootschappen en van een rooms-katholiek aartsbisschop.
Er zijn vele musea, waarvan het Museum voor Antieke Kunst, het Museum Calouste Gulbenkian het Stedelijk Museum en het Museum voor Contemporaine Kunst. Ook zijn er natuurhistorisch museum, twee archeologische musea, legermuseum en muntenmuseum.
Er zijn vele musea, waarvan het Museum voor Antieke Kunst, het Museum Calouste Gulbenkian het Stedelijk Museum en het Museum voor Contemporaine Kunst. Ook zijn er natuurhistorisch museum, twee archeologische musea, legermuseum en muntenmuseum.
Alfama en Mouraria
Behoren tot de oudste wijken en vertonen nog het uit de Moorse tijd daterende patroon van smalle, bochtige straten, trapstraten, sloppen, stegen en pleintjes. Alfama, in de huidige vorm daterend uit de 16de eeuw, wordt beheerst door het Castelo de São Jorge uit de 9de eeuw. Ten westen van dit oude stadsdeel ligt de regelmatig aangelegde zgn. Pombalijnse wijk, zo genoemd omdat zij na de aardbeving van 1755 onder leiding van markies De Pombal werd herbouwd.
Aan de rivierzijde is de Praça do Comercio met zijn ministeries de imposante afsluiting van De Pombals schepping. Aan de noordzijde ligt de ruime Praça de Dom Pedro IV die beschouwd wordt als het hart, Rossio, van de stad.
De Pombalijnse wijk is een onderdeel van de benedenstad, die thans het centrum is. Hier vindt men de voornaamste winkelstraten, bankgebouwen, hotels en kantoren; bij een grote brand (1988) ging een groot deel van het winkelcentrum van de stad, verloren. In het kader van de wereldtentoonstelling Expo'98 was in 1998 het grootste deel van deze buurt weer herbouwd..
Behoren tot de oudste wijken en vertonen nog het uit de Moorse tijd daterende patroon van smalle, bochtige straten, trapstraten, sloppen, stegen en pleintjes. Alfama, in de huidige vorm daterend uit de 16de eeuw, wordt beheerst door het Castelo de São Jorge uit de 9de eeuw. Ten westen van dit oude stadsdeel ligt de regelmatig aangelegde zgn. Pombalijnse wijk, zo genoemd omdat zij na de aardbeving van 1755 onder leiding van markies De Pombal werd herbouwd.
Aan de rivierzijde is de Praça do Comercio met zijn ministeries de imposante afsluiting van De Pombals schepping. Aan de noordzijde ligt de ruime Praça de Dom Pedro IV die beschouwd wordt als het hart, Rossio, van de stad.
De Pombalijnse wijk is een onderdeel van de benedenstad, die thans het centrum is. Hier vindt men de voornaamste winkelstraten, bankgebouwen, hotels en kantoren; bij een grote brand (1988) ging een groot deel van het winkelcentrum van de stad, verloren. In het kader van de wereldtentoonstelling Expo'98 was in 1998 het grootste deel van deze buurt weer herbouwd..
Van de parken zijn de belangrijkste het Parque Florestal de Monsanto en de botanische tuin van Ajuda.Met name uit de 17de en 18de eeuw dateren veel kerken, kloosters en paleizen. De oudste kerk is de kathedraal, Sé Patriarcal, die in haar huidige vorm teruggaat tot de 14de eeuw.
Van de andere kerken kunnen worden vermeld die van São Roque (1566), met daarnaast het Museu de São Roque en die van São Vicente de Fora.
In de thans in Lissabon geïncorporeerde stad Belém behoort de kerk van het vroegere Jeronimosklooster uit de 16de eeuw, met praalgraven van ontdekkingsreizigers, staatslieden en dichters, tot de voornaamste bezienswaardigheden in Portugal.
Van de andere kerken kunnen worden vermeld die van São Roque (1566), met daarnaast het Museu de São Roque en die van São Vicente de Fora.
In de thans in Lissabon geïncorporeerde stad Belém behoort de kerk van het vroegere Jeronimosklooster uit de 16de eeuw, met praalgraven van ontdekkingsreizigers, staatslieden en dichters, tot de voornaamste bezienswaardigheden in Portugal.
Andere bekende bouwwerken zijn er de Torre de Belém (1515–1521), een toren van vijf verdiepingen, die lange tijd dienst deed als gevangenis, en het voormalige grafelijk kasteel Paço de Belém (1770), thans officiële residentie van de president van Portugal.
Torres Vedras
Niet aan zee, maar 10 km van de kust verwijderd, ligt Torres Vedras, een wijnbouwstadje van historische betekenis in het dal van de Rio Sisandro. In het begin van de 19e eeuw was Torres Vedras een belangrijke schakel in de keten van fortificaties rondom Lissabon. Deze defensielinie (40 km lang) van de Portugees/Engelse troepen onder de latere hertog van Wellington hielden de Franse bataljons van Masséna tegen. Nadat de Fransen een half jaar gewacht hadden, gaven ze het beleg op en werden ze tot diep in Spanje opgejaagd. Bezienswaardig zijn de ruïne van het kasteel, de gotische fontein en de Igreja de Sáo Pedro met een manuelino-portaal en 16e-eeuwse azulejos.
Het Museu Municipal heeft een veel omvattende collectie: archeologie, 16e-eeuwse schilderkunst, keramiek, azulejos en religieuze kunst.
Sintra
en Paço Real de Sintra
Ligt westelijk van Lissabon tegen de hellingen van de Serra de Sintra, ca 10 km lange bergrug van graniet en zandsteen. De hoogste top is Cruz Alta, 529 m. Sintra zelf ligt op een hoogte van 200 m. Bestaat uit drie dorpen. Estefânia ligt bij het station. In São Pedro is elke tweede en derde zondag van de maand een streekmarkt. Vila Velha, de oude stad, is het eigenlijke Sintra.
In Vila Velha ligt Paço Real de Sintra aan de Largo da Reinha Dona Amélia. Deze zomerresidentie is eind 14e eeuw in opdracht van João I gebouwd op fundamenten van een Moors kasteel. Gedurende 4 eeuwen hebben koninklijk families hier gewoond en verbouwd. Twee conische schoorstenen van de keuken bepalen het beeld van het paleis. Het is een mengeling van gotische, Moorse en manuelijnse stijl.
Er is een prachtige azuleos verzameling uit de 16e en 17e eeuw.
Parque da Pena
Is 200 ha groot. Men ziet er o.a.: eucalyptussen, kastanjes, azalea's, camelia's en waterpartijen en fonteinen. Van hieruit gaat er een voetpad naar Cruz Alta, 529 m hoog. ook kun je naar de Schelpenvijver, Vogeltjesfontein en de Varentuin.
Pálacio da Pena. Ligt boven het park op de hoogste heuveltop. Het is een bijzonder kunstwerk omdat het uit allerlei stijlen bestaat: middeleeuwse burcht, ophaalbrug, kantelen, minaretten, barokke poorten, gotische bogen. Kapel en kruisgang zijn oorspronkelijk, namelijk van een klooster uit 16e eeuw.
In Sintra zijn twee parken: Parque Municipal en Parque das Merendes.
Het Museu Municipal, Praça da República, heeft een archeologische en etnografische verzameling.
Aan Largo L. Coelho staat een speelgoedmuseum.
Omgeving
Convento dos Capuchos.
Ligt 16 km buiten Sintra aan de N 247-3. Je ziet er cellen uit de rotsen gehakt uit de 16e eeuw
Colares
Is bekend om zijn wijnen. De druiven groeien er op zandduinen. Men graaft eerst kuilen om de wortels in de kleilaag te kunnen zetten.
Quinta de Monserrate
De botanische tuin is op een heuvelachtig terrein aangelegd. Er zijn duizenden soorten te vinden.
Odrinhas
Ligt 10 km ten noorden van Sintra. Er is een museum en Romeinse villa met mozaïeken te zien.
Cabo da Roca
De vuurtoren op een 200 meter hoge rots, het meest westelijk plekje van het europese vasteland.